Czemu takie rzeczy się zdarzają?

Napisany przez Beata w kategorii Inne spojrzenie

Przychodzą nagle lub powoli, w najmniej odpowiednim momencie. W czasie studiów, wędrówek, wakacji czasem tuż przed ślubem.
Wygrywamy z żywiołami, budujemy domy, pokonujemy coraz szybciej odległości.
Niestety czasami nie umiemy obronić się przed tym co niewidzialne-chorobami.

Skąd się biorą?
Często nikt nie potrafi udzielić odpowiedzi na to pytanie. Szukamy przyczyn, sposobów leczenia i wyzdrowienia. Próbujemy różnych metod, specyfików, kłujemy się igłami, pijemy zioła, zażywamy duże ilości chemii. oczywiście staramy się myśleć pozytywnie i mieć nadzieję, że podjęte działania pozwolą nam wyzdrowieć.

Gdy wygrywa choroba-cały świat się okrutnie zmienia
Nagle okazuje się, że nie wyjadę na wakacje bez czyjejś pomocy, uczyć mogę się z pomocą specjalnych urządzeń a zwykły spacer staje się nie lada wyzwaniem i walką ze swoimi ograniczeniami albo ze zwykłymi schodami.
Niestety czasami okazuje się, że nie mogę już samodzielnie zjeść śniadania?

Co dalej?
Załamanie, niechęć do życia, rezygnacja ze spotkań z ludźmi, a a może wcale nie tak? Może można spróbować odnaleźć się w niepełnosprawności?
Jeść śniadania, uczyć się, pracować, spotykać znajomych, uśmiechać się i cieszyć się obecnością życzliwych ludzi.

Takie rzeczy zdarzają się chyba po to, żebyśmy mogli być pomocni drugiemu człowiekowi, gdyż to określa naszą wartość.
Doświadczam tego sama, ponieważ nagle straciłam wzrok bo, podobno budowniczy moich genów tak zdecydował. Żaden z Wielkich Wspaniałych Znawców ludzkiego genotypu nie jest w stanie mi pomóc…
Pomimo tego, że nie widzę, żyję jak każdy z Was. Czytam, uczę się, doświadczam sympatii i antypatii. Jestem normalnym człowiekiem i cieszę się, że pomimo mojego ograniczenia mogę z Wami rozmawiać i pracować

Zapraszam - dołączcie do mnie i pomóżmy wspólnie Grześkowi, którego życie doświadczyło o wiele bardziej niż mnie, a który bardzo chce normalnie żyć i dalej się uczyć jak wszyscy.

Kim jest Grzesiek i dlaczego właśnie jemu chcę pomóc?
Chyba nie będę się wymądrzać i zacytuję Grześka-tak opowiada o sobie:
??Jako 17-letni chłopak zachorowałem na ziarnicę złośliwą. Byłem poddawany radio- i chemioterapii. Wyzdrowiałem i wydawało się, że najgorsze mam już za sobą ? przecież wygrałem z nowotworem!
Niestety po kilku miesiącach Zachorowałem na ropne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. W Boże Narodzenie zapadłem w 3-miesięczną śpiączkę.
W wyniku przebytego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych i powikłanego niedotlenienia mózgu jestem sparaliżowany. Dodatkowym utrudnieniem jest rurka tracheotomijna i cewnik, na które wciąż jestem skazany. Porażenie obejmuje obydwie dolne i prawą górną kończynę. Lewa ręka jest częściowo sprawna. Wbrew wcześniejszym obawom, mój umysł również dobrze funkcjonuje??
Wyobrażam sobie jakbym się czuła gdybym leżała sparaliżowana i zdawałabym sobie sprawę z tego co się zemną i w okół mnie dzieje.

Nie to nieprawda, nie jestem sobie nawet w stanie wyobrazić tego koszmaru!!!
Chcę pomóc Grzegorzowi bo wiem, że najgorsze to poczucie, że nic się nie da usprawnić, dopasować, polepszyć, zminimalizować przykre odczucia.

Grzegorz już zaczął posługiwać się laptopem , ma szansę na samodzielne korzystanie z wózka inwalidzkiego i większą aktywność ruchową ale musi kontynuować rehabilitację!

Jak to zrobić?
Po prostu, przekaż 1% podatku dochodowego na rehabilitację Grześka. Ciebie to nic nie kosztuje, te pieniądze i tak nie są Twoje, a uzyskana w ten sposób kwota będzie przeznaczona na jego dalszą rehabilitację w A&S Studio.
Aby wpłacić 1% podatku wystarczy:
1. w formularzu PIT w rubryce “Nazwa organizacji pożytku publicznego” wpisać: KRS 0000 17 44 86 Fundacja Anny Dymnej Mimo Wszystko
2. oraz w rubryce “informacje uzupełniające” podać jako cel szczególny: indywidualne hasło podopiecznego GRZEGORZ WIERZBA

Historia Grzegorza, uświadomiła mi jak ważne jest docenianie tego co się ma, ludzi, których się spotyka i dobrych gestów, które się od nich dostaje.

Dziękuję w imieniu swoim i Grześka
Beata